To cykl krótkich esejów i rozprawek o własnych wierszach: o ich źródłach, śladach lekturowych, sensach ujawniających się po czasie oraz o tym, czego autor czasem sam dowiaduje się z opóźnieniem. Nie chodzi tu o „wyjaśnianie wiersza”, lecz o rozmowę z jego własnym cieniem, pamięcią i kontekstem.

• Poezja niczego nie zapomina — o wierszu „Nie tylko Beatrycze”